سر کلاس ادبيات معلم گفت : فعل رفتن رو صرف کن

 - رفتم ... رفتي ... رفت ... ساکت مي شوم ، ميخندم ولي خنده ام تلخ مي شود

 استاد داد مي زند : خوب بعد ؟ ادامه بده !

 و من مي گويم : - رفت ... رفت ... رفت ... رفت و دلم شکست ... غم رو دلم نشست ...

 رفت و شاديم بمرد ... شور از دلم ببرد ..

. رفت ... رفت ... رفت ... و من مي خندم و مي گويم :

 خنده ي تلخ من از گريه غم انگيز تر است .............. کارم من از گريه گذشته.....

+ نوشته شده در جمعه 04 اردیبهشت 1394ساعت 02:46 توسط mloven |

---

گريه تلخ من

---